W Rumunii wprowadzono właśnie rozwiązanie, które ma być jasnym sygnałem: młodzieżowy mecz nie jest miejscem na agresję, wyzwiska, konflikty i nadmierną presję ze strony dorosłych.
„Czarna kartka” dotyczy zachowania rodziców i kibiców podczas meczów młodzieżowych U7–U16. Jeśli po ostrzeżeniu i 10-minutowym przerwaniu spotkania niewłaściwe zachowanie się powtarza, sędzia może pokazać czarną kartkę i zakończyć mecz.
I to dobry moment, żeby przeanalizować własne podwórko.
🔴 Czy w Polsce również potrzebujemy takich rozwiązań?
Warto spojrzeć tu na dane z badań.
W badaniu przeprowadzonym przez naszą firmę wśród młodych piłkarzy SSM Wisła Płock zawodnicy wskazali m.in.:
⚽ 66,0% – okrzyki rodziców podczas meczów wywołują u mnie stres.
⚽ 35,2% – okrzyki rodziców rozpraszają mnie i ograniczają możliwość gry.
⚽ 23,5% – obecność rodziców na treningach wywołuje u mnie stres.
Ale jednocześnie:
⚽ 48,1% – obecność rodziców na treningach mnie motywuje.
⚽ 35,1% – doceniam pochwały i zaangażowanie rodziców.
⚽ 34,0% – okrzyki rodziców mnie motywują.
I tutaj pojawia się bardzo ważny wniosek.
Rodzic może być dla młodego zawodnika ogromnym wsparciem. Ale jego obecność może być również źródłem presji.
Okrzyki rodziców podczas meczu częściej wywołują u młodych zawodników stres niż motywują. Do tego rozpraszają i ograniczają grę.
Problemem nie jest to, że rodzic jest na meczu. Problemem może być sposób, w jaki jest na tym meczu obecny.
Dziecko potrzebuje rodzica, który kibicuje.
Potrzebuje wsparcia.
Potrzebuje pochwały.
Potrzebuje poczucia, że niezależnie od wyniku ktoś jest po jego stronie.
Ale nie potrzebuje kolejnego trenera stojącego za linią boczną.
Dla dorosłego może to być tylko emocjonalne kibicowanie.
Dla młodego zawodnika może być dodatkowym źródłem stresu i rozproszenia.
Dlatego takie badania są potrzebne.
Nie po to, żeby „walczyć z rodzicami”.
Nie po to, żeby ograniczać ich obecność.
Ale po to, żeby pokazać rodzicom, jak ich zachowanie jest odbierane przez dzieci.
I dlatego warto pytać młodych zawodników.
Jak się czujesz, kiedy rodzice krzyczą podczas meczu?
Co daje Ci ich obecność?
Co Ci przeszkadza?
Czego potrzebujesz od rodzica po meczu?
🔴 Kluby powinny regularnie prowadzić takie badania, rozmawiać o ich wynikach z rodzicami i trenerami oraz tworzyć jasne standardy zachowania.
Tym bardziej że z naszych badań wynika, iż tylko 20% trenerów wskazuje, że w ich klubie istnieje spisany i wdrożony kodeks rodzica.
🔴 Wracam więc z pytaniem:
Czy w Polsce piłka młodzieżowa potrzebuje rozwiązania podobnego do „czarnej kartki” z Rumunii?
Czy zanim sięgniemy po sankcje, powinniśmy przede wszystkim postawić na edukację rodziców, rozmowę, jasne standardy i regularne pytanie młodych zawodników o ich doświadczenia?
A może potrzebujemy i sankcji i edukacji?
